Robert herinnert zich dat hij de plaatselijke supermarkt binnenliep en zwarte vlekken zag voordat hij flauwviel. Toen hij drie maanden later achter zijn bureau zat, voelde Robert opnieuw dat hij zou gaan flauwvallen.
Robert ging naar zijn huisarts die hem doorverwees naar een neuroloog (een arts die gespecialiseerd is in hersenaandoeningen). De neuroloog dacht dat Robert last had van epileptische aanvallen (convulsies) en gaf hem speciale epilepsiemedicijnen die zouden helpen tegen flauwvallen.
Robert voelde zich beter, tot hij een jaar later opnieuw last had van een convulsie-achtig incident. Roberts arts verwees hem toen door naar een hartcentrum, waar een aantal onderzoeken uitgevoerd werd en zijn hart kortdurend bewaakt werd. Helaas kon Roberts arts aan de hand van deze onderzoeken geen oorzaak voor het flauwvallen vinden.
Zes maanden later viel Robert tijdens een koorrepetitie opnieuw flauw. Zijn arts besloot toen een implanteerbare Reveal®-hartmonitor te implanteren om zijn hartritme continu te registreren. Op deze manier konden Roberts artsen kijken of het flauwvallen gerelateerd was aan zijn hartactiviteit.
Door de implanteerbare hartmonitor ontdekte Roberts arts dat zijn hart gedurende enkele seconden pauzeerde, net lang genoeg om hem te laten flauwvallen. Robert kreeg een pacemaker om zijn hartritme te reguleren, waardoor hij niet meer flauwviel.
Robert was opgelucht dat de oorzaak ontdekt was en dat hij niet meer flauwviel. Nadat zijn pacemaker geïmplanteerd was, merkte Roberts kleindochter een verschil. "Opa, u hebt rode wangen!" zei ze tegen hem.
In dit verhaal worden de ervaringen van één persoon weergegeven. Niet iedereen zal dezelfde resultaten ondervinden. Neem contact op met uw professioneel zorgverlener voor meer informatie over de behandelmogelijkheden.