Het dagelijks leven met cerebrale parese brengt grote fysieke beperkingen met zich mee. Eén van die beperkingen is ernstige spasticiteit. Gelukkig is er een therapie van Medtronic die de klachten bij ernstige spasticiteit voor sommige mensen aanzienlijk kan verlichten.
Cerebrale parese (ook wel cerebral palsy of CP genoemd) is een houdings- en bewegingsstoornis die voortkomt uit een beschadiging in de hersenen.
Cerebrale parese kan voortkomen uit hersenletsel dat is ontstaan vóór of tijdens de geboorte. Het kan ook na de geboorte optreden. In dat geval is cerebrale parese meestal het gevolg van een hersenbeschadiging die vroeg in het eerste levensjaar is ontstaan.
Er bestaan verscheidene risicofactoren voor het ontstaan van cerebrale parese. Hierbij moet wel worden bedacht dat deze risicofactoren niet noodzakelijkerwijs tot de aandoening hoeven te leiden.
Deze risicofactoren spelen meestal een rol:
Risicofactoren voor cerebrale parese zijn onder meer:1
De eerste verschijnselen van cerebrale parese doen zich gewoonlijk al vóór de leeftijd van 18 maanden voor. Kinderen met cerebrale parese bereiken doorgaans pas laat ontwikkelingsmijlpalen als omrollen, zitten, kruipen, glimlachen of lopen. De ouders zijn vaak de eersten die het vermoeden krijgen dat hun kind niet de normale ontwikkeling van motorische vaardigheden doorloopt.1
Symptomen die kunnen optreden bij cerebrale parese zijn onder meer:
Cerebrale parese komt in verschillende gradaties voor, van mild tot ernstig. De fysieke verschijnselen van cerebrale parese zijn onder meer spierzwakte en lage spiertonus ("floppiness"), of spasticiteit en rigiditeit (spierstijfheid). Soms treden er bij kinderen met cerebrale parese ook neurologische stoornissen op, zoals een achterstand in verstandelijke vermogens of convulsies (stuipen of spasmen).2
De diagnose cerebrale parese wordt meestal al tijdens de eerste levensjaren gesteld. De arts zal de medische voorgeschiedenis van de familie bekijken en een lichamelijk onderzoek uitvoeren. Daarbij wordt naar specifieke symptomen gekeken, maar ook met behulp van gerichte tests geprobeerd om tot een zo exact mogelijke diagnose van de aandoening te komen. De arts probeert onderscheid te maken tussen normale variaties in de ontwikkeling en de gevolgen van een ontwikkelingsstoornis.
Spasticiteit treedt op bij beschadiging van een onderdeel van het centrale zenuwstelsel (de hersenen of het ruggenmerg) dat de willekeurige bewegingen aanstuurt. Deze beschadiging onderbreekt de belangrijke signalen die tussen het zenuwstelsel en de spieren worden uitgewisseld. Daardoor ontstaat een onbalans die leidt tot overmatige spieractiviteit of spasmen.
Spasticiteit kan belemmerend werken op beweging, houding en evenwicht. Dat kan leiden tot een verslechterde bewegingsfunctie van één of meer ledematen, of in één zijde van het lichaam. De spasticiteit kan zodanig ernstige vormen aannemen dat de normale dagelijkse activiteiten, het slaappatroon en de zorgverlening belemmerd worden. Het gebrek aan controle kan soms tot gevaarlijke situaties leiden voor de patiënt en zijn omgeving.
Veiligheidsinformatie ITB-therapie (ITB TherapySM)
Meer
U dient de informatie op deze site niet als vervangend medisch advies te beschouwen. Indien u twijfels hebt over uw gezondheid of een gezondheidsadvies nodig hebt, dient u contact op te nemen met uw arts of professioneel zorgverlener.